BOZUK

zBK384556ND757_250

Hakkı İnanç 1984’te Ankara’da doğdu. Şuan Giresun’da yaşıyor ve yazıyor. Selçuk Baran,Orhan Kemal, Yaşar Nabi Nayır, Adnan Yücel, Ümit Kaftancıoğlu, Tarık Dursun başta olmak üzere pek çok öykü yarışmasında ödüle layık görüldü. Haber Türk’te Ümran Avcı ile söyleşinde bana çok dokunaklı gelen bir kısmı paylaşmak istedim.

14 yaşımdan beri anneannemle yaşıyorum. Babam kalp krizinden, annem Akdeniz ateşi denilen bir rahatsızlıktan vefat etti. Babam öldüğünde 9, annem öldüğünde 14 yaşımdaydım. Annemin ölümünden sonra anneannemle yaşamaya başladım. Yaşadığım olaylara rağmen çok başarılı bir öğrenci oldum hep. Annem öldüğünde ergenliğin göbeğindeydim ve yas tutmamayı tercih ettim. Daha doğrusu bu şekilde gelişti. Kabullenemedim ve içime bastırmaya çalıştım. Bunu bastırmaya çalıştıkça içimde birikti ve anlatamadığım bir şey oluştu. Gitgide içime kapanmaya başladım. Üniversite çağında ortaya çıktı ve kafamı hiçbir şeye yormaz, hiçbir şeyi sallamaz oldum. Daha sonra anladım ki yasımı tutmamışım. Geleceğe dair bir plan yapmamışım. O yaşıma kadar sürekli bir şey bastırmakla geçmiş ömrüm Bunu kavradıktan sonra hayata daha farklı bir gözle bakmaya başladım. Hayatıma edebiyatın dahil olmasıyla birlikte de yazdıkça iyileştim, iyileştim, iyileştim. Yazdıkça irinimi attım. Başa dönersek, babaannem de bana, “Senden adam olmayacak” derdi.

En çok dikkatimi çeken hemen hemen her öyküde karıncalardan bahsetmesiydi. Akıcı, sade, kalemi çok güçlü, betimlemeler bir harika. Hepimizin görüp görmezden geldiği, ya da gözden kaçırdığı ayrıntıları ilmek ilmek işlemiş hikayelerinde. Ben en çok Bozuk öyküsünü sevdim, Nilüfer de Ülfer Hanımı. Okumam havanın pusuna denk düştü belki ondandır boğazımda bir yumruyla okudum, çok içime sindi, içime işledi.Okurken Zeki Müren de eşlik edince benim burnumdan ve gözlerimden yağmurlar eksik olmadı. Her öyküde kendimden bir iz buldum. Hakkı İnanç’ı kıskandım böyle yazabildiği için.

1. bölümdeki öyküler birbiriyle bağlantılıydı. 2. bölümdekiler apayrı hayatları konu edinmiş. Türkiye gerçeklerini, insanlarımızı resmetmiş sanki, öyle anlaşılır biraz da duygusal. Öykülerdeki kadınları çok iyi analiz etmiş. Bunda sanırım anneannesiyle yaşamasının payı var, izleri belirgin.

Aslında pek öykü okumayı sevmem. Roman gibi sürükleyici gelmez bana. Ama Hakkı İnanç sayesinde öyküde de hayat olduğu gerçeğini anladım. Beni öykülerle tanıştıran Nilüfer’ime teşekkür etmeden geçemeyeceğim.

Reklamlar

One thought on “BOZUK

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s